Ana içeriğe atla

Yarına umutlarla

İsyan ettim o kadar yağmur yağmıyor diye,
boşuna etmişim.
deli gibi yağıyor.

umut mu demiştik?
evet yağmur umut getirirdi.
ama olmadı.
yine başaramadım.
yakalayamadım umudu.

ellerimin arasından kayıp giderken bir umut daha barındıramadım içimde. oysaki ne çok seviyorum seni. herşeye rağmen açık bir kapı bırakmışken umuda; saniyeler içinde kaybolup gitti. yine aynı efkar yine aynı hüzün var içimde. sol tarafım yine alçıda. gittikçe tüm vücudumu saran ağrılar gün geçtikçe daha da derinleşiyor. beynimde başlayan sancı her saniye damarlarımdan kalbime ulaşıyor damla damla. her akan kanda bir sen ..
o - bu - şu derken biraz daha uzaklaşıyorsun sanki. korkuyorum. kaybedercesine sevmekten , benim olmayaşını bir kez daha hatırlatmandan korkuyorum. en iç katmandan başlayan bu hastalık, 1. 2. 3. jeolojik zaman derken yer yüzüne çıkıyor. poyraz biraz daha savuruyor seni bana. tenimi okşayan o esinti seni hatırlatıyor . dokunuşlarını, öpüşlerini..
yağmur tanelerinin aramıza girmesine izin verdiğin dakikalarda sigaramın dumanı gözümü yakıyor. dumandanmı gözlerim yaşardı yoksa gerçekten ağlıyormuyum bilmiyorum.
Beraber ıslansak.sarılsan bana hep benimmişsin gibi. kimseler olmasa etrafımızda. O an seni senden çok tanıyabilsem. sırılsıklam olurken o iki kelimeyi söylesen..
oysaki şimdi dudağımda dudağın yerine yağmur var..
iki kelimenin yerini dolduramayan aşk şarkıları var.
çıkıp gelsen şimdi.
seninim desen, durup düşünürüm belkide.
belkide sarılır ağlarım.
aşk dolu cümleler kur diyemem sana.
sevmiceksin biliyorum.
bile bile bağlanıyorum.
akan her gözyaşı yeni yeşeren bir ağaç sanki.
suladıkça sen kadar büyüyor içimde.
sen yapıyorsun bunu.
sen büyütüyorsun.
uzak dur dedikçe, gizli gizli geliyor yine bir kumaş parçası daha bağlıyorsun sonsuzluğa.
bazen uzun süre uğramıyorsun , kumaş parçaları sökülüp gidiyor yüreğimden.
yerine yenisini koymak istiyorsun olmuyor.
düğüm tutmuyor bu sefer.
aynı dala iki umut bağlanmaz.
taşıyamaz sonsuzluk seni.


çaresizlik bu.
doyasıya sevmek.



Bulamazsın benim gibi seveni.
Bulamazsın senin için öleni.

Yorumlar

Yorum Gönder

Ellerinizden öper :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaçmanın Dayanılmaz Hafifliği

 Yazmaya başladığım ilk zamanı hatırlıyorum. Benim için oldukça büyük olan bu kaçış zaman içinde tanımlayamadığım ve kelimelerle ifade edemediğim bir şeye dönüştü. Ürün açıklaması gibi sözcüklerimi anlamsızca ard arda sıralayamazdım tabi ki ama yan yana geldiklerinde de ifade eksikliği doğuyordu.  O zamanlar annemden, babamdan, koca bir aileden kaçarken, şimdi bu kaçışın tek bir insana sirayet etmesi kadar aptalca bişey olamazdı. Önüne geçemedim. Kaçtığım her şeyin yerine koyduğum tek bir insanın bu eksikliğe ve aptallığa sebep olmasını aklım almıyor genel olarak. Bu benim suçum gibi hissediyorum çoğu zaman. Annem her zaman insanları çok sevdiğim ve sarılarak sevgimi gösterdiğim için kızardı. O kadar haklıymış ki sevgimin hiçbir insanda bir karşılığı olmadığını kollarımın arası boş kalınca anladım.  Büyüyünce her şey çok farklı bir hale bürünüyormuş ve ben bunu çok geç fark ettim. Ne kadar akıllandığım konusunda kendimle hala ortak bir paydada buluşabilmiş değilim. İnsan ...
Yorum Gönder
Devamı

mutlak mutluluk

bu ara pek mutluyum lan gerçi dersleri saldım gidiyo defter kitap yalan oldu dağaldık. kartalcell çıktı geçmek lazım konuşuyosak aşkımızdan falan yani şu sıralar ortamlar pek iyi ne iş anlamadım (: dershaneye test çözmeye gidiyoruz sınıfa uğramadan eve geliyoruz annemde pek rahat kadın alıştı tabi bişi demiyo bıktım lan okuldan sırf sabah ve çıkışlarda dumanlanmak için gidiyorum ortam olsun makara olsun başka bişey değil neyse nikotinin dibine vurmaktayım aç karnınada pek iyi gidiyorki sorma zevki sonum hiç iyi değil patlicam bi günde hadi hayırlısı. karmaşık duygular içindeyim özlem duygusu ağır basmakta tabi kaç gündür sonunda bi görebildim oda görmekse tabi özlüyorumm abi özlüyorum ama umrundamı değil neden? soruyorumda bi cevap yok karmaşaya sokmaktan başka bişey değilsin D* neyse nikotine devam ..
10 yorum
Devamı

Çalılara Takılan Hayatlar

Hayatın bunca kaosuna terk edilmiş olmayı tabi ki dilemezdim ama hiçbir şey düşündüğüm ve istediğim gibi gitmedi. Öyle ki gitmeyecek de.  Paranın ve işin, sevgiye tercih edildiği bir hayatın içinde nefes alıyor olmak canımı ne kadar yakıyor bilemezsiniz. Yokların içinden var etmeye çalıştığım bunca hayat planı, yerini bulamayan kocaman bir sevgi ve başkalarının değer yargıları arasına sıkıştırılmış değer sorunsalı. Nedendir bilinmez başkalarının düşünceleri arasında kaybolmaya can atan insanoğlu, bu düşünceler çerçevesinde hayatını idame ettirmeyi öğreniyor ama kendi kararlarını verebilmeyi ve verdiği kararlarla mutlu olmayı beceremiyor.  İnsanoğlunun insiyatifine bırakılan bu hayatlar ne yazık ki yaşam telaşı içerisinde bölünmeye uğruyor. İş, aile, para, birliktelikler, akadaşlıklar... İstiyoruz ki hayatımız parçalansın ama bütün parçalar bizde kalsın. Peki sonra? Bir araya getirilemediği zamanda elinizde avucunuzda kalan şeyler sadece birbirinden kopmuş parçalar oluyor. Sonr...
Yorum Gönder
Devamı