Ana içeriğe atla

Bitmiş.

Uzak kalmışım buralardan.

Herkes gider yapar olmuş. vay be. söyledilerde yok yapmaz dedim. ama insan dün neyse bu günde öyle oluyomuş.
insan insan olmayınca korunmazmış başkalarına karşı.
kardeş kardeş olmayınca paylaşılmazmış herşey.
dost dost olmayınca saklanmazmış en derinlerde.
Verilen değer fazla gelmiş. Kıymet bilinmemiş. Tercihler hep bi yönde olmuş. Ama doğru ama yalnış.Bize doğru gelen sana doğru gelsede yalnış yolu seçmişsin. eyvallah. gerçeklerden kaçılmış hep. 10 yılın anısı 1,5 seneyle silinmiş. onca sene boş yere yaşanmış. geçirilen dakikalar vakit kaybıymış sanki. yapılan yorumlar bi önem taşımaz olmuş artık.
Karşılıklı hayatlardan silinebilecek duruma gelinmiş.
Koymuş mu dersiniz ?
bu sefer değil. Kaybeden taraf olunmaz bu sefer. bu sefer üzülen taraf olunmaz.
senin falında sana söylenmeyen gerçekler bana söylenirken sen uyuyodun güzelim. söylemişti dinlemedim. salak kafam. Dost bildiğin, herkesten önde bildiğin dost olsaymış şimdiye kral olurmuşsun.
yerini fazlasıyla dolduran dostlar varmış hep.
ama en değerlisiymiş o dostların arasında.
Anladım.
Onun önüne geçememişsin hiç bi zaman.
gidere gider yapmak bizim işimiz.
Ama bana yol vermeden önce sana verdiğim yollarda yürümeyi öğren güzelim.

Senden çok daha değerlisi var.
değer veren var.
evet senden önemliler.
sevgiliyle dostun ayrımını yaparlar. denge bilirler.
sevgiliyi değil dostu seçerler.

Can verilir onun gibi dosta.

Ha bu arada ..
Başkalarına büyümeyi öğretirken ; kendin küçülme evlat.

Yorumlar

Yorum Gönder

Ellerinizden öper :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaçmanın Dayanılmaz Hafifliği

 Yazmaya başladığım ilk zamanı hatırlıyorum. Benim için oldukça büyük olan bu kaçış zaman içinde tanımlayamadığım ve kelimelerle ifade edemediğim bir şeye dönüştü. Ürün açıklaması gibi sözcüklerimi anlamsızca ard arda sıralayamazdım tabi ki ama yan yana geldiklerinde de ifade eksikliği doğuyordu.  O zamanlar annemden, babamdan, koca bir aileden kaçarken, şimdi bu kaçışın tek bir insana sirayet etmesi kadar aptalca bişey olamazdı. Önüne geçemedim. Kaçtığım her şeyin yerine koyduğum tek bir insanın bu eksikliğe ve aptallığa sebep olmasını aklım almıyor genel olarak. Bu benim suçum gibi hissediyorum çoğu zaman. Annem her zaman insanları çok sevdiğim ve sarılarak sevgimi gösterdiğim için kızardı. O kadar haklıymış ki sevgimin hiçbir insanda bir karşılığı olmadığını kollarımın arası boş kalınca anladım.  Büyüyünce her şey çok farklı bir hale bürünüyormuş ve ben bunu çok geç fark ettim. Ne kadar akıllandığım konusunda kendimle hala ortak bir paydada buluşabilmiş değilim. İnsan ...
Yorum Gönder
Devamı

mutlak mutluluk

bu ara pek mutluyum lan gerçi dersleri saldım gidiyo defter kitap yalan oldu dağaldık. kartalcell çıktı geçmek lazım konuşuyosak aşkımızdan falan yani şu sıralar ortamlar pek iyi ne iş anlamadım (: dershaneye test çözmeye gidiyoruz sınıfa uğramadan eve geliyoruz annemde pek rahat kadın alıştı tabi bişi demiyo bıktım lan okuldan sırf sabah ve çıkışlarda dumanlanmak için gidiyorum ortam olsun makara olsun başka bişey değil neyse nikotinin dibine vurmaktayım aç karnınada pek iyi gidiyorki sorma zevki sonum hiç iyi değil patlicam bi günde hadi hayırlısı. karmaşık duygular içindeyim özlem duygusu ağır basmakta tabi kaç gündür sonunda bi görebildim oda görmekse tabi özlüyorumm abi özlüyorum ama umrundamı değil neden? soruyorumda bi cevap yok karmaşaya sokmaktan başka bişey değilsin D* neyse nikotine devam ..
10 yorum
Devamı

Çalılara Takılan Hayatlar

Hayatın bunca kaosuna terk edilmiş olmayı tabi ki dilemezdim ama hiçbir şey düşündüğüm ve istediğim gibi gitmedi. Öyle ki gitmeyecek de.  Paranın ve işin, sevgiye tercih edildiği bir hayatın içinde nefes alıyor olmak canımı ne kadar yakıyor bilemezsiniz. Yokların içinden var etmeye çalıştığım bunca hayat planı, yerini bulamayan kocaman bir sevgi ve başkalarının değer yargıları arasına sıkıştırılmış değer sorunsalı. Nedendir bilinmez başkalarının düşünceleri arasında kaybolmaya can atan insanoğlu, bu düşünceler çerçevesinde hayatını idame ettirmeyi öğreniyor ama kendi kararlarını verebilmeyi ve verdiği kararlarla mutlu olmayı beceremiyor.  İnsanoğlunun insiyatifine bırakılan bu hayatlar ne yazık ki yaşam telaşı içerisinde bölünmeye uğruyor. İş, aile, para, birliktelikler, akadaşlıklar... İstiyoruz ki hayatımız parçalansın ama bütün parçalar bizde kalsın. Peki sonra? Bir araya getirilemediği zamanda elinizde avucunuzda kalan şeyler sadece birbirinden kopmuş parçalar oluyor. Sonr...
Yorum Gönder
Devamı