Ana içeriğe atla

Üstün Alman Teknolojisi

Fabian ERNST ;

nasıl bi insan sen yaa. şu adamın üstüne adam tanımıyorum. abi herif koşuyo yaa koşuyo. onun kadar çabalayan yok ya. herif özel üretim resmen. Karizmatik kelim yaa =)
Bu arada bobonunda hakkını yiyemem. bu herifi oldum olası seviyorum ztn bi Holosko bi Bobo bi de Ernst. Denizlinin boboyu son dakikalarda aldıktan sonra diğer maçlara oranla pek faal olamayacağını düşünüyodum ama tebrik ediyorum tek hücumla golüde attı.
He bu arada İsmail Köybaşı yapılan en iyi transfer oldu bence bu sezon.Gaziantebin tek işe yarayan oyuncusu. Fabian kdr oyuna hakim. çabalayan bi oyuncu. Takdir edilir yani. Sevilir.

Wolf. maçından dolayı sesim kısıktı konuşamıyodum, dün sesim tam düzeldi derken gol sevinciyle yine sesim kısıldı. yazık bana yaa şu sesim hiç düzelmicekmii benim ya. ama BEŞİKTAŞK işin değer. Tapıyoruzz.

ay bu arada umarım fener derbisine annemden izin alabilirim. Kaçmaz bu derbi ya.
bide koyarsak 2. yiz.
ahh ahh geçn senede balag.te şampiyon olduk bu sene onada rağzıyım.

bide dünün ayrı bi güzelliği vardı.
ballı böreğimi gördüm.
elma şekerim yaa yee ye doyamıyorum ((:
bizimkilerle maç izledkten sonra onların yanına gittim. sonra biz bi tek dolandık falan =))
güzeldi yani.
sonra eve gidicektim tam ark.ı gördüm içelim falan dedi. iyi dedim hadi içelim ztn canım sıkılıyodu.
gittik içtk falan ordada pek bi güzel vakit geçirdim. çoookk güzeldii =))
sonra son otobüsü kaçırdım saat olmuş 1
atladım taxiye.
dedim " abi öndekini takip et !! "

şaka tabi :b

neysee anlicağınz çok güzel bi dün geçirdim.
şimdi gidip köpüklenmeli,durulanmalı,saçlarımı kurutmalı,düzleştirmeli,sonrada dersaneye gitmeliyim..

Aloha.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaçmanın Dayanılmaz Hafifliği

 Yazmaya başladığım ilk zamanı hatırlıyorum. Benim için oldukça büyük olan bu kaçış zaman içinde tanımlayamadığım ve kelimelerle ifade edemediğim bir şeye dönüştü. Ürün açıklaması gibi sözcüklerimi anlamsızca ard arda sıralayamazdım tabi ki ama yan yana geldiklerinde de ifade eksikliği doğuyordu.  O zamanlar annemden, babamdan, koca bir aileden kaçarken, şimdi bu kaçışın tek bir insana sirayet etmesi kadar aptalca bişey olamazdı. Önüne geçemedim. Kaçtığım her şeyin yerine koyduğum tek bir insanın bu eksikliğe ve aptallığa sebep olmasını aklım almıyor genel olarak. Bu benim suçum gibi hissediyorum çoğu zaman. Annem her zaman insanları çok sevdiğim ve sarılarak sevgimi gösterdiğim için kızardı. O kadar haklıymış ki sevgimin hiçbir insanda bir karşılığı olmadığını kollarımın arası boş kalınca anladım.  Büyüyünce her şey çok farklı bir hale bürünüyormuş ve ben bunu çok geç fark ettim. Ne kadar akıllandığım konusunda kendimle hala ortak bir paydada buluşabilmiş değilim. İnsan ...

mutlak mutluluk

bu ara pek mutluyum lan gerçi dersleri saldım gidiyo defter kitap yalan oldu dağaldık. kartalcell çıktı geçmek lazım konuşuyosak aşkımızdan falan yani şu sıralar ortamlar pek iyi ne iş anlamadım (: dershaneye test çözmeye gidiyoruz sınıfa uğramadan eve geliyoruz annemde pek rahat kadın alıştı tabi bişi demiyo bıktım lan okuldan sırf sabah ve çıkışlarda dumanlanmak için gidiyorum ortam olsun makara olsun başka bişey değil neyse nikotinin dibine vurmaktayım aç karnınada pek iyi gidiyorki sorma zevki sonum hiç iyi değil patlicam bi günde hadi hayırlısı. karmaşık duygular içindeyim özlem duygusu ağır basmakta tabi kaç gündür sonunda bi görebildim oda görmekse tabi özlüyorumm abi özlüyorum ama umrundamı değil neden? soruyorumda bi cevap yok karmaşaya sokmaktan başka bişey değilsin D* neyse nikotine devam ..

Çalılara Takılan Hayatlar

Hayatın bunca kaosuna terk edilmiş olmayı tabi ki dilemezdim ama hiçbir şey düşündüğüm ve istediğim gibi gitmedi. Öyle ki gitmeyecek de.  Paranın ve işin, sevgiye tercih edildiği bir hayatın içinde nefes alıyor olmak canımı ne kadar yakıyor bilemezsiniz. Yokların içinden var etmeye çalıştığım bunca hayat planı, yerini bulamayan kocaman bir sevgi ve başkalarının değer yargıları arasına sıkıştırılmış değer sorunsalı. Nedendir bilinmez başkalarının düşünceleri arasında kaybolmaya can atan insanoğlu, bu düşünceler çerçevesinde hayatını idame ettirmeyi öğreniyor ama kendi kararlarını verebilmeyi ve verdiği kararlarla mutlu olmayı beceremiyor.  İnsanoğlunun insiyatifine bırakılan bu hayatlar ne yazık ki yaşam telaşı içerisinde bölünmeye uğruyor. İş, aile, para, birliktelikler, akadaşlıklar... İstiyoruz ki hayatımız parçalansın ama bütün parçalar bizde kalsın. Peki sonra? Bir araya getirilemediği zamanda elinizde avucunuzda kalan şeyler sadece birbirinden kopmuş parçalar oluyor. Sonr...