Yumuşak G Vitamini

Ufak ufak değişiklikler oluyor hayatımda.Başka bir şehirde yaşamanın verdiği korkuyla çıkıyorum biraz da yola.Kocaeliden bıktığım gerçeği vardı aylar öncesinde.Bazen gerçekten bıktığım oluyor, olmuyor değil. Ama sevinciyle üzüntüsüyle bunalmışlığıyla geçen bi 20 seneyi birden ardında bırakmaya kıyamıyor insan. Üstelik burası sandığınızdan daha küçük bir yer.Herkesi herkesi tanır.Esnaflar, gölcük çarşısı ailenizdir.Adım başı uğramanız gereken dükkanlar, insanlar vardır.Her şey elinizin altıntadır üstelik.ekmek almak için uzun bi yol yürümezsiniz.Aynı sokakta 12 berberin olduğu bir yerden bahsediyorum.Bi caddeye 15 sokak çıkar burda. Gideceğim yerden korkuyorum evet.Bu kadar küçük bir yerde doğup büyümüş biri olarak trafiğin hiç eksilmediği, gerekli gereksiz bütün insanların sanki bir anda sokağa çıktığı bir yere gitmek zor geliyor.Evet İSTANBUL' dan bahsediyorum.Çoğu insanın vazgeçemediği, herkesin farklı ve içler acısı bi hikayesinin olduğu İstanbuldan.Şiirlere konu , yazarlara d...

Söylenicek, yazılıcak o kadar çok şey var ki ; baştan mı yoksa sondan mı başlamam daha doğru bilemiyorum.Hiçbir şeyin yolunda gitmediği bi hayatım var ve artık başa çıkamıyorum sanırım. Kelimelerim tükendi.Kurulan cümlelerin hiçbir anlamı yokmuşçasına çoğunu dinlemiyorum. Dinleyemiyorum. Sabretmeyi fazlasıyla öğrendim. Öğrendim öğrenmesine de, öğrendiklerimi uygulamak büyük bi sorun benim için. selam berbat ruh halim. merhaba berbat başlayan günlerim.

Kendime kahve yapıyorum bu aralar.evden çıkmıyorum pek.bütün bir sene hep tatili ,  rahatlığı , geziceğim zamanı beklemiştim hep.şimdi bi afalladım.bi hobi bile bulamadım kendime. hem sıkılıyorum hem sıkılmıyorum. farklı bi ruh hali. aptalca. kabul ediyorum. o yüzden hep kahve yapıyorum kendime. toplu taşıma araçlarını sevmiyorum. bil hassa insan kokusundan nefret eder oldum. bu sıcakta her teyzenin ' kalk da ben oturayım ! ' bakışları altın da eziliyorum. yüzüme bakan her insanın gözlerinde bi merak ( acaba tanıyor muyum , ayy yanındaki kim kii , kesin öyle kesin böyle .. ) . bu gibi kısmi sebeplerden dışarı çıkmıyorum. o yüzden hep kahve yapıyorum kendime. Bu aralar biraz da aşığım galiba. duygularımın , karmaşanın içinde sürüklendiği zamanlardan bu aralar. korkuyorum her zaman olduğu gibi. bi red cevabı bi ters yönde tepki oldu mu her an depresyona girebilirmişim havası var üstümde. yine bi çözüm yolu bulamıyorum bu karmaşanın içinde. sonunda bütün suçu kendim...

Tarih atamadığım duygularım var benim. kelimelere sığdıramadığım düşüncelerim, cümlelerle anlatamadığım sevgim.. hani diyorum ki git söyle ne kaybedersin? ama kaybedersin işte. şuan konuştuğun gibi konuşamazsın, sarılamazsın aynı huzurla. bi kaybedersen bi daha geri alamazsın. bu lanet olası hayatta kaybettiğim ona şey varken şimdi bana bu duygu yoğunluğunu , her gün ölü bi kalple yatıp  ölü bi kalple kalktığım zamanları bi gülüşüyle yok eden adamı kaybetmeyi göze alamam. belki hissettiğim onca şeyi başkasına karşı hisseden bi adam. ama hayatımdaki boşlukları doldurmaya yetiyor her anıyla. her şarkıdaki aşkı yaşatıyor pekala. ama yetmiyor işte. ilk defa birini sevdiğim için mutluluktan çok hüznü yaşıyorum. keşke diyorum keşke hiç tanımamış olsaydın o kızı. keşke inkar ettiğin kadar unutabilseydin onu. söyle şimdi. aklının onda olduğunu bile bile nasıl söylerim sana  seni çikolata parçacıkları kadar sevdiğ  ...

2 hafta sonra özgürüm resmen. mutluluğun yanına stresi de sıkıştırdım. yazmayı ne kadar özlediğimi tahmin bile edemezsiniz. esen kalın gençler.

hiçbir şey yazamıyorum artık. hiçbir şeye vakit bulamıyorum. kaldığım zor durumdan ötürü ösym'yi suçluyorum. arada girip yazmak fayda etmiyor tabiki. yaza kadar sabrediyorum. sonra bol bol yazıcam. mutlu olucam. ama şimdi gidiyorum.

Bazen düşünüyorum ; zamansız, sırt çantama bir kaç eşya koyup gitsem buralardan. düşündüğüm onca şeyi geride bırakmaya hazırmıyım bilemiyorum. geride bırakabilirmiyim onu bile bilmiyorum. tek bildiğim çok fazla mutsuz olduğum. geçen her dakika benden bir parça alıyor sanki. sanki her şeyimi bırakıyorum zamana. sahip olamadığım duygularım, en sevdiğim insanlar, anılarım, özenle kurduğum hayallerim.. sahip olduğum hiçbir şey yok sanki. olmayan şeylere inanmışım. olmadığım yerlerde görmüşüm kendimi. saçımı savuran rüzgarı duygularım sanmışım. gözyaşlarımın sebebine toz demişim. asıl sebep sizken. yalanlar üzerine kurmuşum hayatımı. siz kadar yalan kelimelerle avutmuşum kendimi. inandığım masallarda kahraman yapmışım herkesi. sonu iyi biten masalları sevmişim sırf kötü sonlara alışmak zorunda kalmayayım diye. şimdi bu sitem niye diye soranlar; çocukken oynadığınız oyunların sırf başkalarını dinlemek adına yarım kaldığını hatırlar mısınız bilmiyorum. ama ben hatı...