Ana içeriğe atla

Where is the love ?!

Kaç gündür yok buralarda. Uludağ'a gitti beyfendi. yarında İzmir'e gidiyo. tabi yaa. hiç sevgiliyi düşünen yok. bu kız özlermi. o kadar gün görmicek hiç burnunda tütermiyim yok ! özledimm ulan özledim ! kaç gündür görmüyorum. beyfendi kayak yapmaktan benimlede ilgilenmiyo. izmirede gidince gezmekten ilgilenmez. biz burda eşşek başıyız ne de olsa. özleriz.söylüyorum bide. bende özledim ama yapabiliceğim bişey yok demezmi ! şeytan diyo bütün otobüsleri imha et, kardan da yollar kapansın gidemesin.. ama bulmazki beni böyle ihtimaller. Hava soğuk dışarı çıkamıyorum zaten. bütün gün ya pc başındayım ya tv. boş vakit çok. o boş vakitlerdede beyfendiyi düşünmekten fazla özlem ve hasret duygusuyla yanıp tutuşuyotum. ama senin neyine özlenmek. ne diye özlüyosam. herifin umrunda değil. göt zevkine geziyo. Hayır annemde de suç var. neden Değirmenderede oturmuyoruz ki ! orda otursak gider görürdüm yarın otobüs saatine kadar. ama yok işte yok. bikere şanssız bi insanımya. her yoldan bulur beni bi şanssızlık..

kafayı yememek için zor tutuyorum kendimi.
acilen oyalanıcak bişeyler bulmam lazım.
yada en son çare yarın İstanbul'a gitmem lazım !


Nerde bnm aşkm yaa :(
kokusunu özledm of :(

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaçmanın Dayanılmaz Hafifliği

 Yazmaya başladığım ilk zamanı hatırlıyorum. Benim için oldukça büyük olan bu kaçış zaman içinde tanımlayamadığım ve kelimelerle ifade edemediğim bir şeye dönüştü. Ürün açıklaması gibi sözcüklerimi anlamsızca ard arda sıralayamazdım tabi ki ama yan yana geldiklerinde de ifade eksikliği doğuyordu.  O zamanlar annemden, babamdan, koca bir aileden kaçarken, şimdi bu kaçışın tek bir insana sirayet etmesi kadar aptalca bişey olamazdı. Önüne geçemedim. Kaçtığım her şeyin yerine koyduğum tek bir insanın bu eksikliğe ve aptallığa sebep olmasını aklım almıyor genel olarak. Bu benim suçum gibi hissediyorum çoğu zaman. Annem her zaman insanları çok sevdiğim ve sarılarak sevgimi gösterdiğim için kızardı. O kadar haklıymış ki sevgimin hiçbir insanda bir karşılığı olmadığını kollarımın arası boş kalınca anladım.  Büyüyünce her şey çok farklı bir hale bürünüyormuş ve ben bunu çok geç fark ettim. Ne kadar akıllandığım konusunda kendimle hala ortak bir paydada buluşabilmiş değilim. İnsan ...

mutlak mutluluk

bu ara pek mutluyum lan gerçi dersleri saldım gidiyo defter kitap yalan oldu dağaldık. kartalcell çıktı geçmek lazım konuşuyosak aşkımızdan falan yani şu sıralar ortamlar pek iyi ne iş anlamadım (: dershaneye test çözmeye gidiyoruz sınıfa uğramadan eve geliyoruz annemde pek rahat kadın alıştı tabi bişi demiyo bıktım lan okuldan sırf sabah ve çıkışlarda dumanlanmak için gidiyorum ortam olsun makara olsun başka bişey değil neyse nikotinin dibine vurmaktayım aç karnınada pek iyi gidiyorki sorma zevki sonum hiç iyi değil patlicam bi günde hadi hayırlısı. karmaşık duygular içindeyim özlem duygusu ağır basmakta tabi kaç gündür sonunda bi görebildim oda görmekse tabi özlüyorumm abi özlüyorum ama umrundamı değil neden? soruyorumda bi cevap yok karmaşaya sokmaktan başka bişey değilsin D* neyse nikotine devam ..

Çalılara Takılan Hayatlar

Hayatın bunca kaosuna terk edilmiş olmayı tabi ki dilemezdim ama hiçbir şey düşündüğüm ve istediğim gibi gitmedi. Öyle ki gitmeyecek de.  Paranın ve işin, sevgiye tercih edildiği bir hayatın içinde nefes alıyor olmak canımı ne kadar yakıyor bilemezsiniz. Yokların içinden var etmeye çalıştığım bunca hayat planı, yerini bulamayan kocaman bir sevgi ve başkalarının değer yargıları arasına sıkıştırılmış değer sorunsalı. Nedendir bilinmez başkalarının düşünceleri arasında kaybolmaya can atan insanoğlu, bu düşünceler çerçevesinde hayatını idame ettirmeyi öğreniyor ama kendi kararlarını verebilmeyi ve verdiği kararlarla mutlu olmayı beceremiyor.  İnsanoğlunun insiyatifine bırakılan bu hayatlar ne yazık ki yaşam telaşı içerisinde bölünmeye uğruyor. İş, aile, para, birliktelikler, akadaşlıklar... İstiyoruz ki hayatımız parçalansın ama bütün parçalar bizde kalsın. Peki sonra? Bir araya getirilemediği zamanda elinizde avucunuzda kalan şeyler sadece birbirinden kopmuş parçalar oluyor. Sonr...